Samaritan Girl (2004) (original title Samaria)

This movie is filled with characters which make you ponder on their behaviors more than you actually agree on them. School girls who involved in prostitution to earn some cash to attain a dream they want, elderly men who goes out with them just to find a fantasy they never got to live, father who blames the world for his daughters mischief’s  are the main people you will discover here. At times the drama is subtle but sometimes it’s more than you can simply digest. Maybe out of Kim Ki-Duk movies this is the one I don’t really agree much about the script and the presentation. Being overly dramatic could be the main reason for it. Apart from being that it has the subtle beauty which all of his movies carry. It’s mysterious, interesting, suspenseful and above all that unique and very different. Fans of Korean cinema and the director specially should not miss it.

Samaritan Girl (2004) (original title Samaria) 3/5

3-Iron (South Korea/Korean) (2004)

This probably is one of the most silent movies that speaks beyond imaginable words. And it is another mind boggling piece of artistic cinema coming with Ki-Duk Kim’s visionary directing. The grip that this movie has on the viewer from start to end is quite powerful. And just like every Ki-Duk Kim movie it leaves with questions than answers.

 

The plot in 3-Iron is is one of the most unique once that I have witnessed. It is kind of tragic yet blissfully out of this world in a way. The 2 main charactors in the movie has nothing to say to each other but somewhere deep within has the strongest bond. They are mischievous but have great respect to each other and the gratitude towards their lifestyle. And the whole movie is bound with determination and soul searching that ultimately pays off. But as viewers we are left to decide the meaning of the things we witness. "It's hard to tell that the world we live in is either a reality or a dream." The script says.

 

සමහරක් විට මෙය ඉතාමත්ම නිශ්ශබ්ද චිත්‍රපටි වලින් වඩාත්ම වැරෙන් කතාකරන එකක් විය හැකි. එමෙන්ම එය  කොරියානු ජාතික මහා සිනමාකරු කි ඩුක් කිම් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කෙරුණු තවත් මනස කළඹන සුළු සිනමා කෘතියක්. මෙය මුල සිට අගටම ශක්තිමත් ලෙස ප්‍රේක්ෂකයා ග්‍රහණය කර ගනියි. එසේම බොහොමයක්ම කි ඩුක් කිම් චිත්‍රපටි මෙන්ම මෙයත් අවසානයේදී උත්තර වලට වටා ප්‍රශ්න රැසක් ඉතුරු කරමිනුයි නිමාවට පත් වන්නේ.

 

මෙහි එන කතාව මා විසින් අත් දකින ලද ඉතාමත්ම අසමසම එකකි. ජීවත්වීමට හරි හමන් තැනක් නොමැති තරුණයෙක් අනුන්ගේ ගෙවල් වලට හොරෙන් ඇතුළුවී එහි කල් ගත කරණ අතර එක නිවසකදී ඔහුට හමුවන තරුණියක් සහ ඔහු අතර යම් කිසි බැඳීමක් ඇති වෙයි. මේ බැඳීම නිසා ඔහුගේ පුරුදු දුරු වෙනවා වෙනුවට ඔහු තවත් එයටම ඇබ්බැහි වෙයි.  

 

මේ කතාව එක අතෙකින් ඛේදාන්තයක් වන අතර තවත් අතෙකින් බෙහෙවින් සුන්දර එකකි. මෙහි එන ප්‍රධාන නළු දෙපලහට ඔවුනොවුන්ටන කීමට කිසිම දෙයක් නැති වුවත් ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තරයේ ඇති ගැලපීම සහ බැඳීම අතිශය ප්‍රබලය. ඔවුන් බොහෝ විට සල්ලාල ජීවිතයකට කැමති බවක් පෙනුනද ඔවුනට ජීවිතය සම්බන්ධව දැඩි දයාවක් සහ ගවුරවයක් ඇති බවක් පෙනේ. එමෙන්ම මේ මුළු කතාවම අදිෂ්ටානය සහ ආත්ම ගවේෂණය හා බැඳෙන එකකි. නමුත් ප්‍රේක්ෂකයින් ලෙස අපට මෙහි සිදුවන දේවල් පිලිබඳ ස්ව නිගනමයකට ඒමට සිදු වෙයි. පිටපත කියන පරිදි “ මෙලොව සිදු වන දේවල් සැබෑවකද නැත්නම් සිහිනයක්ද කියා කීමට අපහසු වෙයි”

 

I rate this 4.5/5

 

3-Iron (South Korea/Korean)

Bin-jip (original title)

Drama | Romance

 

Synipsis: A transient young man breaks into empty homes to partake of the vacationing residents' lives for a few days.(IMDB)

Pieta (2012) (South Korea, Koreal)

This movie feels so controversial that while one part of you will argue it’s a great movie and the other part would say it disgusting. For a fact it is one of the most unbearable movies I have seeing in recent times. And honestly I’m still arguing with myself to rate this high or low. Because while I love it for many reasons there are equal amounts of reasons I hate it.

 

The plot is simply unique. I don’t know how true to life it is and if this really takes place in South Korea but one thing I know is that it’s brutal and inhumane. And this is the very fact I hate it. Some of the things that are shown simply should not be shown in a movie art or porn whatever it is. I’m not talking about dead bodies or breaking bones here. This movie crosses some lines that should not be crossed. Period! But ultimately the plot proves that the viewer has being betrayed all along and whatever said and done has a different meaning to it. And when the final frame unfolds its strong enough to engrave an eternal impression on the viewers mind. But I will never ever watch this movie again. You dont need that pain again.

 

දකුණු කොරියාවේ කර්මාන්ත පුරවරයක මුදල් ගිනි පොලියට දීමේ ජාවාරමකි. මෙසේ මුදල් ගන්නේ ජීවිතයෙන් බැට කන අසරණ කර්මාන්තකරුවෝය. ඔවුන් මුදල් නැවත ගෙවීමට අපොහොසත් වුනු විට ඒවා අය කර ගැනීමේ කුරිරු අමානුෂික මෙහෙවරක යෙදෙන සිත් පිත් නැති මිනිසෙකි. ඔහුගේ ක්‍රියාකාරකම් කෙතරම් කෘර වුවද ඔහුට සුළු හෝ පසු තැවීමක් ඇති බවක් නොපෙනේ. නමුත් මේ සියල්ල වෙනස් වන්නේ වසර 30 කට පසු ඔහු මෙතෙක් නොදැන සිටි තම මව හදිසියේ හමු වීමෙන් පසුවය්.

 

ඉතා සරල ලෙස සාරන්ෂගතකල හැකි වුවත් මෙවැනි ආන්දෝලනාත්කම කතාවක් මා චිත්‍රපටියක මෑත කාලයේ දැක නැහැ. එහි අඩංගු සමහරක් දර්ශන ඉතා සංවේදී එමෙන්ම කිසි ලෙසකින්වත් චිත්‍රපටියක් තුල පෙන්විය යුතු ඒවා යයි මාහට අවංකව එකඟ විය හැකි නොවේ. එම නිසාම මේ චිත්‍රපටිය උසස් එකක්ද නැත්නම් පහත එකක්දය් කියා වර්ගකිරීමට බොහෝ විට සිතින් වාද කිරීමට සිදුවෙය්. කතාවක් සහ ඉදිරිපත් කිරීමක් වශයෙන් එය සත්‍යය වශයෙන්ම ඉතා ප්‍රබලය. ඇස පිනවන කැමරා කෝණ හෝ සුන්දර ලලනාවන් මෙහි නැතත් සමාජ විෂමතාවය සහ ම්ලේච්චත්වය මෙතුලින් ඉතා ශක්තිමත් ලෙස ගම්‍යය වෙයි. එහි අවසන් ජවනිකාව කෙතරම් ප්‍රබලද කිවහොත් එය ප්‍රේක්ෂක මනසේ සදා කල් නොමැකෙන මතකයක් තබා වියැකී යයි. නමුත් මේ චිත්‍රපටිය කිසි ලෙසකින් හෝ මා නැවත නොබලන බව කිව යුතු වෙයි. ඒ එහි වේදනාව නැවත වරක් මා හට දැකිය නොහැකි නිසාය.

 

I rate this 4/5

 

-Priyantha Bandara

 

Pieta (2012) (South Korea, Koreal)

Drama

 

Synopsis: A loan shark is forced to reconsider his violent lifestyle after the arrival of a mysterious woman claiming to be his long-lost mother.(IMDB)