Days of Being Wild (1990) (Hong kong/Mandarine)

Everything about Kar Wai Wong movies no doubt is different. They are different in style, acting, cinematography and mood. And the difference doesn’t stop there. The way you feel also will be differing from the moment of watching it to after you are done with it. I believe that’s what good movies are about. The feelings and how it change before, within and after the show. A good movie has a power to change you or at least to change your perception of something.

 

And this is one of those movies. It is very deep and very slow. Feels like some utter nonsense sometimes and not going anywhere. But isn’t that how life like too?  You don’t get what you want all the time or you don’t know where you will end up. It’s just a matter of many events that ultimately points you in a direction. Days of Being Wild is such set of events surrounding few people and their lives.  How I judge them will not be the same as how you would. Because we do not share the same life.

 

කර් වය් වොන් ගේ චිත්‍රපටි සියලු අතින්ම බොහෝ වෙනස් ඒවා වෙයි. ඒවා ශය්ලිය, රංගනය, සිනමාකරණය සහ මනෝභාවය යන සියල්ලෙන්ම අනෙකුත් බොහෝ සිනමා කෘති වලින් වෙනස්. එපමණක් නොව ඒවා ප්‍රේක්ෂක මනසේ වෙනස් කම්ද ඇති කරයි. ඔබට චිත්‍රපටිය බැලීමට පෙර, බලන අතතුර සහ බැලු පසු යන ත්‍රිවිධ අවස්ථාවන්හි හැඟීම් වල වෙනසක් ඇති වෙයි. මාගේ අදහසට අනුව හොඳ සිනමාව යනු එයයි. එතුලින් ඔබේ හෝ ඔබ විසින් යම් කිසි දෙයක් වෙත දරනා ආකල්පය සහ සංජානනය වෙනස් කිරීම හොඳ සිනමා කරුවෙකුගේ දක්ෂ කමයි.

 

මේ එවැනි චිත්‍රපටියකි. එය ඉතාමත්ම ගැඹුරු සහ මන්දගාමී එකකි. සමහරක් විට එය කිසි වැඩකට නැති කිසි දිශාවක් නැති එකක් සේ හැඟෙයි. නමුත් සැබෑ ජීවිතය යනු එයම නොවේද? ඔබට ජීවිතයේ සියලු විටම කැමති දේවල් නොලැබෙන අතර කැමති තැනට යා හැකිද නොවේ. ජීවිතය යනු එක දිගට සිදු වන සිදු වීම ගොන්නක පසු ප්‍රතිපලයකි. මේ චිත්‍රපටියද එවැනි සිදුවීම ගොන්නක් සහ ඒවාට නතු වන මිනිසුන් කිහිපදෙනෙක් වටා ගෙතුණු සාරවත් කතාවක්. ඒ මිනිසුන්ව මා විනිශ්චය කරන්නේ කෙසේද එය ඔබේ අදහසට නොගැලපෙනවා විය හැකි. ඒ ඔබගේත් මගෙත් ජීවිත එකක් නොව දෙකක් නිසාය.

 

I rate this 4/5

 

-Priyantha Bandara

 

Days of Being Wild (1990) (Hong kong/Mandarine)

Drama

 

Synopsis: Set in 1960, the film centres on the young, boyishly handsome Yuddy, who learns from the drunken ex-prostitute who raised him that she is not his real mother. (IMDB)

 

 

2046 (2004) (Hong Kong/China/Mandarine)

2046 is an artistically mesmerizing, cinematographically dramatic piece of modern movie running on multiple timelines but not contemporary.  It’s subtle and thought stimulating but a puzzle of its own genre that some of us may not call as totally fulfilling. There is an open ending leads nowhere but in to an abyss of emotions and character. It’s very slow phased and segmented. There are few chapters of the same story but some not really is in a particular order. But somewhere down the line we get to connect the dots but more dots seems to appear in the horizon.

 

Maybe Chow is one of the most complicated and self centered man I saw in a recent movie. He is a drifter for some extent but a cold hearted writer who doesn’t bother to care about the people who fall for his charm. And when it comes to Su Li-Zhen and Bai Lang are they used or are they actually borrowed we tend to wonder. But still in this monotonous, congested city of Hong Kong everyone seems to be taking advantage over the other. And in those glimmering colorful lights and glasses full of wine there are many secrets hidden.

 

2046 connects a science fiction novel written by Chow and his inspirations to come up with its story. The presentation is so well made that the bond between him, the sci fi novel and the character he create seems to be so real. And there is a huge void in his heart that the viewer feels along with the tears and the pain of the people he connects with. He doesn’t let go of his subtle smile or the mustache no matter how twisted situations he faces. Maybe it’s his identity.  Live like nothing can touch him after all the pain he confronted in the past that makes him a drifter and a writer.

 

I will be watching this over and over again in years to come... And every time I’d see something new.

(From this point onward it's translation in sinhala language )

 

2046 යනු නවකතාවක නමකි. චෝව් එහි රචකයා එය නම් කරන්නේ ඔහුගේ පැරණි නළඟන එක රැ පෙම්වතිය සිටි කාමරයේ නොම්බරය නිසාය. ඔහු අඳුරු හොන්කොන් නගරයේ පැලපදියම් වන්නේ 1966 වසරේදී. ඒ නොම්මර 2047 කාමරයේ. එයින් පසු ඔහුගේ සල්ලාල ජීවිතයේ විටින් විට හඳුනා ගන්නා තරුණියන් සහ මිනිසුන් ඔහුගේ නවකතාවේ චරිත බවට පෙරලෙය්. ඒ නව කතාව අනාගත ලෝකය සහ මිනිසුන් තම පැරණි මතකය සොයා 2046 නමැති ස්ථානයට යන දිගු දුම්රිය ගමන ගැනයි. ඒ ගමන ඔහුට සහ ඔහුගේ අපේක්ෂා වලට එක එල්ලේ සම්බන්ධ වන්නේය. ඒ නිසාම ඔහුගේ වත්මන් ජීවිත අන්දරයත් මේ නවකතාවත් අතර දෝලනය වන මේ චිත්‍රපටියෙහි කතාව ඉතා සියුම් නමුත් මනස කළඹන එකකි.

 

චෝව් යනු තැනින් තැන ගැවසෙන හිත පිත් නැති කෙටි කාලින පෙම්වතෙක් ලෙස පෙනේ. ඔහුට ගැහැණිය හුදෙක් කාමාශාවන් සහ තනිකම මකාලන සරල උපාංගයකි. නමුත් ඔහුට පෙම් බඳින සු ලි-සෙන් හෝ බෙය් ලෙන් එක සේ සිත් තැවුලට පත් වන්නේ ඔවුන්ගේම වරදිනි. චෝව්  කිසි සෙත් එම යුවතියන් හට තම ගැඹුරු මානසික හැඟීම් නොපෙන්වය්. ඔහු යහනෙන් නැගිට යන විට ඇයට මුදල් ගෙවන්නට තරම් කුරිරුද එසේත් නැත්නම් සානුකම්පිතද යන්න සිතිය යුතු කරුණකි. එසේම ඔහුගේ ජීවිතය කොය්බට ගමන් ගත්තද ඒ කිසිම තැනෙක ඔහුගේ හදවත් තබා යන්නට තරම් ඔහු බොළඳ නොවේ.

 

ඉතා සෙමෙන් දිවෙන 2046 පරිච්චේද කිහිපයකින් යුතු කතාවකි. නමුත් එය දිවෙන්නේ එහි පිළිවෙලකට නොවේ. නමුත් අවසානයේදී ඔබට එහි පිළිවෙල සකසාගන්නට ලැබුනද ඉන් පසුව ඔබට ඉතුරුවන්නේ තවත් විවෘත අවසානයක් පමණි. ප්‍රේක්ෂක ඔබට එය රිසි ලෙස පුරවා ගන්නට තරම් ඉඟි බොහොමයක් ලැබෙය්. නමුත් ඒ කිසිවකින් හෝ ඔබ තෘප්තිමත් වන්නේද කිව නොහැකි. මා මේ අගනා සිනමා කෘතිය ඉදිරි වසර වලදී නැවත නැවතත් බලනු ඇත. ඒ සැම විටකම මා නොදුටු යමක් දකිනු ඇත.

 

I rate this 4.5/5

 

-Priyantha Bandara

 

2046 (Hong Kong/China/Mandarine)

Drama

 

Synopsis: He was a writer. He thought he wrote about the future but it really was the past. In his novel, a mysterious train left for 2046 every once in a while. Everyone who went there had the same intention.....to recapture their lost memories. It was said that in 2046, nothing ever changed. Nobody knew for sure if it was true, because nobody who went there had ever come back- except for one. He was there. He chose to leave. He wanted to change. (IMDB)